عصیان خفته

از خانه ی تو تا سر خیابان اصلی

زندگی اش را دود میکند

و کلمات را مجبور میکند

تا در شعرهایش بی آبروی تو ... شوند

زنی که به سایه ی تو زل میزند

و به سایه ی بی کس خود مُسکن میدهد

تا از پارادوکس بودن "او" در کنارت دق نکند

زنی که تنها در سایه ی پرده ی اتاقت تو را می بیند

و غبطه میخورد به آن سوم شخصی که

دست در گردن تو دارد

زنی که از تنهایی خود بیرون میزند و

به پنجره ی اتاق تو میرسد

عابری حواس پرت

که مقصد برایش همیشه کوچه ی خانه ی توست

بیچاره کسبه ی محل

نه بیچاره زن ...

که خود را ساکن محله ی شما جا زده است

تو به کافه ها ی مشترک برو

بهانه نیاور

بگذار حساب قهوه ها و سیگارها از دستت در برود

خیالت راحت

او هم قول میدهم

همین روزها از فال قهوه ات هم حتی

سر و کله اش را بدزدد

تا ضیافت نیکوتین و کافئین برایت زهر مار نشود

فقط قول بده امشب که به خانه بر می گردی

سایه ی او حواس چشمهایت را جلب کند

و بعد به این فکر کن که

این تمام دوست داشتن زنی ست

که عاشقی بلد نیست

 دوست داشتن های نیمه سوخته ایی

که تو را به حرف میگیرند

این زن مدتهاست

از کوچه ی تو ...

اسباب کشی کرده است

تو ...